Χαλαρά - χαλαρά
ξεδιπλώνω τον ειρμό των αισθημάτων,
και τις μνήμες που γυρίζουν στα παλιά
καταγράφω σε αράδες ποιημάτων.
Και τιμώ τον καιρό
των ονείρων που στη νιότη μου χαθήκαν,
τις στιγμές που πια δεν έχουν γυρισμό,
και τα πρόσωπα που πλάι μου σταθήκαν.
Ζηλωτής της ζωής,
και στο φως της που απλόχερα το είδα,
στης αθωότητας μια νέας επιστροφής
προσδοκώ να μη μου λείψει η ελπίδα.
7 comments:
καλημέρα σας !
Λοιπόν, εσένα θα σε μαλώσω. Απο το 2007 μόνο 2 αναρτήσεις; Φέρε μου γρήγορα το αφτί σου.
Εύχομαι μελλοντικά να δούμε περισσότερα έργα σου, γιατί ξέρεις να γράφεις, και πάνω απ' όλλα, έχεις χαρακτήρα.
Πάντα φίλος σου,
Νίκος
Λοιπόν, ανακάλυψα ότι, όχι μόνον βγάζεις συναίσθημα στο γραπτό λόγο, αλλά ότι έχεις και τεχνική δομή, αυτό, δε, το τελευταίο, με κάνει να σε νοιώθω ακόμη πιο κοντά μου, ποιητικά. Όμορφα! (το Χάρητα, μού άρεσε, είναι το σωστό και μού άρεσε - αν και ολίγον πεπαλαιωμένο!)
Πώς μπορώ να γίνω φιλαράκι σου, Χρηστάκη και να σε παρακολουθώ και από εδώ;
χαχαχα, σ' αυτή τη σελίδα έχω να μπώ 4 χρόνια !
Γειά σου Νικόλα, θέλω ξύλο...
Χάρις μου, τώρα σε είδα.. και χαίρομαι που υπάρχει ακόμη αυτός ο λογαριασμός.. Έτσι, θα τα λέμε κι από δώ..
Μήπως εγώ ήξερα ότι τα σχόλιά μου έμπαιναν και εδώ; Έλα, Χριστέ! Καλά, στο διαδίκτυο, δεν το συζητώ, δεν έχουμε πια κανένα μυστικό κρατήσει για μας. Όλα είναι εν κοινώ και εν απλέτω φωτί... χιχιχι
Όμως, ουδόλως με ενδιαφέρει πλέον η μυστική μου πλευρά, γιατί, μάλλον δεν υπάρχει!... (το "μάλλον" να σάς προβληματίσει φίλοι μου, μπορεί και να λέω ψέμματα)!
Post a Comment